Na 7 dagen wist ik het al zeker: ik ben zwanger! | week 4

16 September 2020

Is het raar om te zeggen dat je na 7 dagen al zeker weet dat je zwanger bent? Dat een test doen helemaal niet nodig is en dat het lichaam al genoeg vertelt? Is het raar om dat gevoel al zo sterk te hebben? Ik weet eigenlijk niet beter. Bij mijn andere zwangerschappen was het net zo. Mijn borsten groeiden en werden gevoelig. Mijn lichaam voelde anders aan. Ik was al snel heel erg moe. Alles gebeurde al na 7 dagen. En ook dit keer ging het zo. Hoe wist jij eigenlijk dat je zwanger was?

Mijn lichaam veranderde en dat voelde ik. Dat is natuurlijk ook wat er direct gebeurt zodra je zwanger bent. Er worden andere hormonen aangemaakt en je lichaam gaat keihard aan de slag. Het wil dit vruchtje aan zich verbinden. Vastzetten in de baarmoeder om het de komende 9 maanden niet los te laten. Het wil dit vruchtje voeden en groter laten worden. En dat kost een hoop energie.

 

Vermoeidheid en gevoelige borsten zijn dan ook voor veel vrouwen de eerste tekenen van een zwangerschap. Voor veel vrouwen is misselijkheid er hier ook eentje van. Een minder fijne en eentje die mij gelukkig bespaard is gebleven. Ook al is het een teken dat je lichaam een kindje aan het vormen is, je zult deze misselijkheid liever achterwege laten. In een later blog wil ik zeker nog langer stil staan bij alle mogelijke zwangerschapssymptomen. Nu wil ik graag stilstaan bij de innesteling van de bevruchte eicel in de baarmoeder.

 

Dit was het moment dat de bevruchte eicel zich in mijn lichaam, in mijn baarmoeder, aan het nestelen was.

 

Deze zwangerschap is anders. Ik voelde daadwerkelijk iets gebeuren in mijn buik. In die eerste week dus. Het waren niet alleen mijn borsten die groter en heel gevoelig werden. Het waren allerlei kleine gewaarwordingen onderin mijn buik. Noem het die vlinder die in je buik fladdert, maar dan toch een beetje anders. Misschien komt het omdat ik inmiddels weet waar ik wat kan voelen. Maar dit was de eerste keer dat ik ook dit moment zo bewust heb ervaren. Dit was het moment dat de bevruchte eicel zich in mijn lichaam, in mijn baarmoeder, aan het nestelen was.

 

Wat gebeurde er dan eigenlijk op dat moment in mijn lichaam? Dit is de tweede kritische periode, de implantatie, in het leven van een baby, zoals je eerder hebt kunnen lezen. Opnieuw iets wat cruciaal is en gepaard gaat met een emotionele lading. Als de baarmoeder de eicel namelijk niet wil ontvangen, om wat voor reden dan ook, of als de eicel het niet ziet zitten, dan zal er geen implantatie plaatsvinden. De bevruchting van de eicel kan succesvol zijn verlopen, maar dit moment van implantatie kan finaal mis gaan.

 

De implantatie vindt plaats tussen de 7 en 10 dagen na de bevruchting. De reis van de bevruchte eicel naar de baarmoeder toe is dan al aan de gang. Langzaam zal het de baarmoeder bereiken en daar zal het op zoek gaan naar een geschikte plek om te gaan wonen. Een vruchtbare plek. Een plek die veilig en fijn aanvoelt. Deze plek kan al snel gevonden zijn ergens hoog in de baarmoeder. Deze plek kan niet duidelijk zijn waardoor de eicel twijfelt en langzaam verder afdaalt. De eicel kan ook pas op het allerlaatste moment definitief de keuze maken dat het zich toch wil nestelen in deze baarmoeder. Deze eicel bevindt zich inmiddels al ergens onder in de baarmoeder en heeft geen tijd meer te verliezen.

 

De bevruchte eicel gaat in de baarmoeder op zoek naar een vruchtbare plek!

 

Hoe dit moment van implantatie is verlopen, kan direct zijn sporen achterlaten. Heeft de eicel zich heel welkom gevoeld en was er voldoende energie om te gaan groeien? Of heeft de eicel een tekort ervaren en wist het zich nog maar net vast te klampen aan dat beetje wat er beschikbaar was? Helaas is het niet iets wat je zomaar kunt weten. Je weet niet wat zich precies heeft afgespeeld in die periode. Toch kun je al enkele dingen beredeneren. Hoe was jouw gezondheidstoestand toen je zwanger werd? Hoe was je relatie en hoe zat je emotioneel in je vel? Een positieve ervaring of niet voor dit kindje. Het is en blijft zijn ervaring en daar kun je alleen maar erkenning aan geven in zijn leventje. Ook als je nooit zeker zult weten wat er is gebeurd.

 

De bevruchting en de implantatie. Twee bijzondere gebeurtenissen die zich al in zo een korte tijd en in de eerste twee weken van de zwangerschap afspelen. Gebeurtenissen die cruciaal zijn voor nieuw leven. En die uiteindelijk zullen leiden tot die positieve zwangerschapstest. Hoe die test bij mij verliep lees je natuurlijk in mijn volgende blog. Voor nu ben ik vooral benieuwd of jij ook al zo snel wist dat je zwanger was? Of duurde het bij jou lang voordat je er iets van merkte? En wat merkte je dan als eerste?

 

Over elke week van mijn zwangerschap schrijf ik op mijn blog en deel ik persoonlijke ervaringen afgewisseld met informatieve weetjes. Ik schrijf zoveel mogelijk vanuit mijn gevoel en vanuit een visie op natuurlijk zwanger zijn. Toch probeer ik ook de andere kant te belichten omdat ik mij realiseer dat het niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is om zwanger te worden en zijn!
Ik wil je dan ook op het hart drukken dat alles wat ik schrijf liefdevol bedoeld is. Ondanks dat kun je je geraakt of gekwetst voelen. Dat kan ik mij heel goed voorstellen. Ik sta open voor jouw feedback, jouw verhaal of jouw mening. Heb je na het lezen van een blog behoefte aan contact met mij, doe dat dan zeker. Ik gun ook jou een prachtige zwangerschap!